Merhaba,

Bazı arkadaşlarla haftalarca konuşulmasa da ilk sohbette kaldığı yerden devam ediliyor. Bazılarıyla ise birkaç kez görüşme ertelenince araya mesafe giriyor. Sizce farkı yaratan görüşme sıklığı mı, aradaki bağın nasıl kurulduğu mu?

Herkesin günlük düzeni aynı değil. Sürekli yazışamamak her zaman ilgisizlik anlamına gelmeyebilir. Ama bütün aramaları ve planları tek kişi yapıyorsa bu kez "yoğunluk mu, isteksizlik mi?" diye düşünmek de anlaşılır geliyor.

Az görüşmekle tek taraflı çabalamak aynı şey değil. Birinin aylar sonra aradığında yalnızca işi düştüğü için mi, gerçekten konuşmak için mi geldiği hissi de önemli. Takvimden çok bu his belirleyici olabilir.

Sizin arkadaşlıkta bir iletişim beklentiniz var mı? Her gün haberleşmek mi, ihtiyaç olduğunda ulaşabilmek mi? İsim vermeden anlatabilirsiniz. Özellikle uzun aradan sonra hiç yabancılık çekmeden devam eden arkadaşlıkların neyi farklı yaptığını merak ediyorum.